«لبخند» و «سکوت»؛

«لبخند» و «سکوت»؛
«دو ابزار» قدرتمندی هستند،

که، اگر «بجا» و «عاقلانه»،
«مورد استفاده» قرار گیرند،
بسیاری از «مشکلات را» از بین میبرند.

«ایمان»،
چو «قوی باشد» شیطان نکند کاری، 
«چون»،
«پایه شود محکم» ویرانه نمی گردد.

«شکر و سپاس»،
عامل «اصلی و کلیدی»،
در «استمرار»،
«رابطهٔ موفّق» با کائنات است.

«اشک سحر»،
«زداید» از «لوح دل» سیاهی،
«خرّم کند»،
«چمـن را» باران صبحـگاهی
«درها» برای،
کسانی «گشوده میشود»،
که «جسارت»،
«در زدن» داشـته باشـند.!


#زیبا #خاص