نگاهم را ساده نگیر

نگاهم را ساده نگیر
گاهی حرف دارد
گاهی درد دل

نگاهم را گاهی چون آب بنوش
پاک و زلال است نترس
خورده شیشه ای در آن نیست
گاه انعکاسی‌ست در آن، از ترک های دلم

بدان فاصله ی زیادی نیست
بین نگاه و افکارم، تا قلبم، تا احساسم
اما فاصله دارد نگاهم با زبانم، تا بیانم

نگاهم گاهی دهان میشود
فریاد میشود
دوستت دارم هایی را موج میزند
و التماسی را به ساحل چشمانم می آورد

نگاهم گاهی بیمار میشود، خمار می‌شود
بیمار نگاه تو
خمار لبخند تو

و خلاصه از نگاهم ساده نگذر
بیچاره این نگاه، گاهی جورِ زبانی زبان نفهم را سخت میکشد

نگاهم را دریاب