من مرثیه ام ، شور به پا کن ، غزلم کن

من مرثیه ام ، شور به پا کن ، غزلم کن

با تلخ ترین بوسۀ دنیا عسلم کن

دیوانه ، چو من عاشق روی تو ، زیاد است

یک بوسه بده مثل لبت بی بدلم کن

آشفته ترین رودم و از خویش گریزان

آوارۀ آغوش ِ تو دریا ،... بغلم کن

غم جانِ قلم را به لب آورد و غزل شد

لبخند بزن ، وای به حال غزلم کن

محمدرضا طاهری