آنها کسانی هستند که بخاطر شکیباییشان اجر و پادششان را د

آن‌ها کسانی هستند که بخاطر شکیباییشان، اجر و پادششان را دو بار دریافت می‌دارند؛ و به‌وسیله نیکی‌ها، بدی‌ها را دفع می‌کنند و از آنچه به آنان روزی داده‌ایم انفاق می‌نمایند
(سوره مبارکه قصص، آیه ۵۴)
تفسیر:
آن گاه، قرآن به پاداش عظیم این گروه تقلیدشکن و حق طلب پرداخته، چنین مى گوید: آنها کسانى هستند که اجر و پاداششان را به خاطر صبر و شکیبائیشان دوبار دریافت مى دارند (أُولئِکَ یُؤْتَوْنَ أَجْرَهُمْ مَرَّتَیْنِ بِما صَبَرُوا). یک بار، به خاطر ایمانشان به کتاب آسمانى خودشان، که به راستى نسبت به آن وفادار و پایبند بودند و یک بار هم، به خاطر ایمان آوردن به پیامبر اسلام(صلى الله علیه وآله)، پیامبر موعودى که کتب پیشین از او خبر داده بودند.
این احتمال نیز وجود دارد، که دوبار پاداش گرفتن آنها، به خاطر آنست که هم به پیامبر اسلام(صلى الله علیه وآله)، قبل از ظهورش ایمان داشتند و هم بعد از ظهورش، چنان که از آیات گذشته این معنى استفاده مى شود
و آنها براى انجام وظیفه، در هر دو مرحله، صبر و استقامت فراوان به خرج دادند، نه منحرفان یهود و نصارى، عمل آنها را مى پسندیدند و نه تقلید از نیاکان و جوّ اجتماعى، به آنها اجازه رها کردنِ دینِ سابق را مى داد، اما آنها ایستادند و پاى بر سرِ منافعِ خویش و هواى نفس گذاردند و پاداش عظیم الهى را دو چندان کسب کردند.
سپس، به یک رشته از اعمال صالح آنها، که هر یک از دیگرى ارزنده تر است اشاره مى کند. این اعمال عبارتند از: دفع سیئات به وسیله حسنات انفاق از نعمتهاى الهى و برخورد بزرگوارانه با جاهلان، که به انضمامِ صبر و شکیبائى که در جمله قبل آمد، چهار صفت ممتاز مى شود
نخست مى گوید: آنها به وسیله نیکیها، بدیها را دفع مى کنند (وَ یَدْرَؤُنَ بِالْحَسَنَةِ السَّیِّئَةَ).
با گفتار نیکو، سخنان زشت را و با معروف، منکر را و با حلم، جهل جاهلان را و با محبت، عداوت و کینه توزى را و با پیوندِ دوستى و صله رحم، قطع پیوند را، خلاصه، آنها سعى مى کنند، به جاى این که بدى را با بدى پاسخ گویند، با نیکى دفع کنند!
این، یک روش بسیار مؤثرى است در مبارزه با مفاسد، مخصوصاً در برابر گروهى از لجوجان، و قرآن کراراً روى آن تکیه کرده است.
دیگر این که: از آنچه به آنان روزى داده ایم، انفاق مى کنند (وَ مِمّا رَزَقْناهُمْ یُنْفِقُونَ).
نه تنها از اموال و ثروتشان، که از علم و دانش و نیروى فکرى و جسمى و وجاهتِ اجتماعیشان ـ که همه، مواهب و روزى هاى الهى است ـ در راه نیازمندان مى بخشند
(تفسیر نمونه/ ذیل آیه ۵۴ سوره‌ مبارکه قصص)