بسم الله الرحمن الرحیم
بسم الله الرحمن الرحیم
پاسخ قسمت دوم :
و آنها نیز برای تعلیم و تربیت، تزکیه و هدایت ما این همه زجر نمی کشیدند، بلکه فقط به زبان تبلیغ می کردند. آری، هدایت الگوی عینی و عملی نیز میخواهد.
امام صادق علیهالسلام فرمودند: كونوا دُعاةَ النّاسِ بِأَعمالِكُم ، ولا تَكونوا دُعاةً بِأَلسِنَتِكُم - یعنی: با عمل تان دعوت کننده مردم به صراط مستقیم باشید، و از دعوت کنندگان به زبانتان اکتفا به گفتن نباشید.(بحار الأنوار : ج ۵ ص 198)
خداوند متعال در قرآن کریم می فرماید: چرا چیزی میگویید که به آن عمل نمیکنید و این نزد خدا بسیار بزرگ و سنگین است.
ح) - البته سخن گفتن نیز خود نوعی عمل است، منتهی تبیین و بیان آن است، لذا اگر متکی به عمل نباشد، مثل جسم بیروح است و خاصیتی نیز نخواهد داشت و حتی چه بسا مبدل به ضد تبلیغ نیز بشود.
اما اگر فرد به اندازه خود ایمان آورد و عمل کرد و اقدام به تبلیغ بیانی نمود، آن نیز اصولی دارد که باید رعایت شود و همگی در قرآن کریم و احادیث آموزش داده شده است که از جمله آنها: پرهیز از سخن گفتن در مطلبی است که بر آن علم نداریم - سخن گفتن با قول لیّن، یعنی بیان آرام است تا مخاطب به لجاجت نفس نیافتد - بحث و دعوت باید مستدل باشد، حکیمانه باشد، موعظه و خیرخواهی باشد و اگر احیاناً بحثی به جدال کشیده شد، باید به نحو احسن جدال شود. همه این موارد در یک آیه کریمه بیان شده است که باید الگوی رفتاری مبلغ باشد:ادْعُ إِلِى سَبِيلِ رَبِّكَ بِالْحِكْمَةِ وَالْمَوْعِظَةِ الْحَسَنَةِ وَجَادِلْهُم بِالَّتِي هِيَ أَحْسَنُ إِنَّ رَبَّكَ هُوَ أَعْلَمُ بِمَن ضَلَّ عَن سَبِيلِهِ وَهُوَ أَعْلَمُ بِالْمُهْتَدِينَ - مردم را به سوى راه پروردگارت با منطقى حكيمانه و ادلّه قانعكننده و با پندى نيك و بيدارى بخش و عبرت آموز دعوت كن و با آنان مخالفان به نيكوترين وجه محاجّه و مجادله نما. اين وظيفه تو، و اما آنها البته پروردگارت خود داناتر است به كسى كه از راه او گم گشته و او داناتر است به هدايت يافتگان.(سوره نحل آیه 125)
د) - مهم است که بدانیم ما فقط می توانیم و موظفیم که در عمل و بیان، تبلیغ و دعوت نماییم، اما این که کسی بپذیرد و هدایت شود و یا عناد و لجاج کند و بدتر منحرف شود، در اختیار ما نمیباشد.جادوگران دعوت حضرت موسی (ع) را شنیدند و معجزهاش را هم دیدند و ایمان آوردند، اما فرعون همان دعوت را شنید و همان معجزه را دید، اما بر کفرش افزوده شد.لذا خداوند متعال به پیامبر رحمتش صلوات الله علیه و آله فرمود:(ادامه دارد...)
پاسخ قسمت دوم :
و آنها نیز برای تعلیم و تربیت، تزکیه و هدایت ما این همه زجر نمی کشیدند، بلکه فقط به زبان تبلیغ می کردند. آری، هدایت الگوی عینی و عملی نیز میخواهد.
امام صادق علیهالسلام فرمودند: كونوا دُعاةَ النّاسِ بِأَعمالِكُم ، ولا تَكونوا دُعاةً بِأَلسِنَتِكُم - یعنی: با عمل تان دعوت کننده مردم به صراط مستقیم باشید، و از دعوت کنندگان به زبانتان اکتفا به گفتن نباشید.(بحار الأنوار : ج ۵ ص 198)
خداوند متعال در قرآن کریم می فرماید: چرا چیزی میگویید که به آن عمل نمیکنید و این نزد خدا بسیار بزرگ و سنگین است.
ح) - البته سخن گفتن نیز خود نوعی عمل است، منتهی تبیین و بیان آن است، لذا اگر متکی به عمل نباشد، مثل جسم بیروح است و خاصیتی نیز نخواهد داشت و حتی چه بسا مبدل به ضد تبلیغ نیز بشود.
اما اگر فرد به اندازه خود ایمان آورد و عمل کرد و اقدام به تبلیغ بیانی نمود، آن نیز اصولی دارد که باید رعایت شود و همگی در قرآن کریم و احادیث آموزش داده شده است که از جمله آنها: پرهیز از سخن گفتن در مطلبی است که بر آن علم نداریم - سخن گفتن با قول لیّن، یعنی بیان آرام است تا مخاطب به لجاجت نفس نیافتد - بحث و دعوت باید مستدل باشد، حکیمانه باشد، موعظه و خیرخواهی باشد و اگر احیاناً بحثی به جدال کشیده شد، باید به نحو احسن جدال شود. همه این موارد در یک آیه کریمه بیان شده است که باید الگوی رفتاری مبلغ باشد:ادْعُ إِلِى سَبِيلِ رَبِّكَ بِالْحِكْمَةِ وَالْمَوْعِظَةِ الْحَسَنَةِ وَجَادِلْهُم بِالَّتِي هِيَ أَحْسَنُ إِنَّ رَبَّكَ هُوَ أَعْلَمُ بِمَن ضَلَّ عَن سَبِيلِهِ وَهُوَ أَعْلَمُ بِالْمُهْتَدِينَ - مردم را به سوى راه پروردگارت با منطقى حكيمانه و ادلّه قانعكننده و با پندى نيك و بيدارى بخش و عبرت آموز دعوت كن و با آنان مخالفان به نيكوترين وجه محاجّه و مجادله نما. اين وظيفه تو، و اما آنها البته پروردگارت خود داناتر است به كسى كه از راه او گم گشته و او داناتر است به هدايت يافتگان.(سوره نحل آیه 125)
د) - مهم است که بدانیم ما فقط می توانیم و موظفیم که در عمل و بیان، تبلیغ و دعوت نماییم، اما این که کسی بپذیرد و هدایت شود و یا عناد و لجاج کند و بدتر منحرف شود، در اختیار ما نمیباشد.جادوگران دعوت حضرت موسی (ع) را شنیدند و معجزهاش را هم دیدند و ایمان آوردند، اما فرعون همان دعوت را شنید و همان معجزه را دید، اما بر کفرش افزوده شد.لذا خداوند متعال به پیامبر رحمتش صلوات الله علیه و آله فرمود:(ادامه دارد...)
- ۲۶۰
- ۲۱ اردیبهشت ۱۴۰۴
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط