حالا که شدم عاشق چشم تو اساسی

حالا که شدم عاشق چشم تو اساسی
باید چه کنم کز من و عشقم نهراسی؟

گفتی«توکجا ماه کجا؟»«کم ز پلنگم؟»
گفتی نه پلنگی و نه قابل به قیاسی

آخر چه بپوشم که بیاید خوشت از آن؟
گفتی که بدت آمد از این آسی و پاسی

بردی همه ی هوش و حواسم زکف اما
گویی بروم ،سیری از این پرت حواسی

خواهی بکشم دیو سپید و شه توران؟
من انسانم اما شده این عشق حماسی

ترسم که تو بر تخت حکومت بنِشینی
کم مانده شود عاقبت قصه سیاسی

آراسته بودم بر و رو را به چه دقت
افسوس تو گفتی که مرا می نشناسی