بسم الله الرحمن الرحيم
بسم الله الرحمن الرحيم
پاسخ قسمت سوم :
مَنْ كَانَ يُرِيدُ حَرْثَ الْآخِرَةِ نَزِدْ لَهُ فِي حَرْثِهِ وَمَنْ كَانَ يُرِيدُ حَرْثَ الدُّنْيَا نُؤْتِهِ مِنْهَا وَمَا لَهُ فِي الْآخِرَةِ مِنْ نَصِيبٍ - كسى كه زراعت آخرت را بخواهد، به كشت او بركت و افزايش مىدهيم و بر محصولش مىافزاييم؛ و كسى كه فقط كشت دنيا را بطلبد، كمى از آن به او مىدهيم امّا در آخرت هيچ بهرهاى ندارد!(سوره شوری آیه 20)
پاسخی از خداوند سبحان :
اگر چه در آیات بسیاری به بدبختی، فلاکت، هلاکت، ظلم، جنایت، ترس، ناامیدی و خسران کفار از یک سو و زندگی پاک نه الزاماً مرفه مؤمنان تصریح شده است، اما در آیهای پاسخی به این دسته از پرسشها میدهد که باید در آن تفکر نمود:
وَلَوْلَا أَنْ يَكُونَ النَّاسُ أُمَّةً وَاحِدَةً لَجَعَلْنَا لِمَنْ يَكْفُرُ بِالرَّحْمَنِ لِبُيُوتِهِمْ سُقُفًا مِنْ فِضَّةٍ وَمَعَارِجَ عَلَيْهَا يَظْهَرُونَ - اگر تمكّن كفّار از مواهب مادى سبب نمىشد كه همۀ مردم امت واحدی در گمراهى شوند، ما براى كسانى كه به خداوند رحمان كافر مىشدند، خانههايى قرار مىداديم با سقفهايى از نقره و نردبانهايى كه از آن بالا روند (33)
وَلِبُيُوتِهِمْ أَبْوَابًا وَسُرُرًا عَلَيْهَا يَتَّكِئُونَ - و براى خانههايشان درها و تختهايى زيبا و نقرهاى قرار مىداديم كه بر آن تكيه كنند.(34)
وَزُخْرُفًا وَإِنْ كُلُّ ذَلِكَ لَمَّا مَتَاعُ الْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَالْآخِرَةُ عِنْدَ رَبِّكَ لِلْمُتَّقِينَ - و انواع زيورها؛ ولى تمام اينها بهرۀ زندگى دنياست، و آخرت نزد پروردگارت از آن پرهيزگاران است!(35)(سوره زّخرف آیه 33 تا 35)
توضیح :
همگان بندگان خداوند رحمان، رحیم و کریم هستند، لذا همگان برای بهشت و برخورداری از نعمات الهی و لذت حیات آفریده شدهاند. حیات جاوید و متنعم و به دور از هر حزن و ترسی، فقط در بهشت وجود دارد و این دنیا، فانی و گذرا و سراسر در چارچوب محدودیت های طبیعی و مشکلاتی میباشد که یا به خاطر محدودیتهاست و یا به خاطر مصائبی که مردم به سر خود و دیگران میآورند.
اما، یک عده همین دنیا را میخواهند و هیچ اعتقادی به توحید و معاد ندارند و هیچ قیدی به بندگی خدا و اطاعت از او ندارد، بلکه بندگان هوای نفس خود و دیگرانند، در غفلت به سر میبرند و به یک زندگی حیوانی و رفاه مختصر، محدود و فانیاش قانع میباشند.
خداوند متعال میفرماید: آنها نیز چون مخلوقات و بندگان من هستند، حق بهشت رفتن دارند، اما از بهشت فقط متاعش را میشناسند، و آن را نیز در این دنیا میخواهند؛ لذا من دوست دارم به آنها نیز عنایت کنم و نعمت بدهم.(پایان)(ص 1)
پاسخ قسمت سوم :
مَنْ كَانَ يُرِيدُ حَرْثَ الْآخِرَةِ نَزِدْ لَهُ فِي حَرْثِهِ وَمَنْ كَانَ يُرِيدُ حَرْثَ الدُّنْيَا نُؤْتِهِ مِنْهَا وَمَا لَهُ فِي الْآخِرَةِ مِنْ نَصِيبٍ - كسى كه زراعت آخرت را بخواهد، به كشت او بركت و افزايش مىدهيم و بر محصولش مىافزاييم؛ و كسى كه فقط كشت دنيا را بطلبد، كمى از آن به او مىدهيم امّا در آخرت هيچ بهرهاى ندارد!(سوره شوری آیه 20)
پاسخی از خداوند سبحان :
اگر چه در آیات بسیاری به بدبختی، فلاکت، هلاکت، ظلم، جنایت، ترس، ناامیدی و خسران کفار از یک سو و زندگی پاک نه الزاماً مرفه مؤمنان تصریح شده است، اما در آیهای پاسخی به این دسته از پرسشها میدهد که باید در آن تفکر نمود:
وَلَوْلَا أَنْ يَكُونَ النَّاسُ أُمَّةً وَاحِدَةً لَجَعَلْنَا لِمَنْ يَكْفُرُ بِالرَّحْمَنِ لِبُيُوتِهِمْ سُقُفًا مِنْ فِضَّةٍ وَمَعَارِجَ عَلَيْهَا يَظْهَرُونَ - اگر تمكّن كفّار از مواهب مادى سبب نمىشد كه همۀ مردم امت واحدی در گمراهى شوند، ما براى كسانى كه به خداوند رحمان كافر مىشدند، خانههايى قرار مىداديم با سقفهايى از نقره و نردبانهايى كه از آن بالا روند (33)
وَلِبُيُوتِهِمْ أَبْوَابًا وَسُرُرًا عَلَيْهَا يَتَّكِئُونَ - و براى خانههايشان درها و تختهايى زيبا و نقرهاى قرار مىداديم كه بر آن تكيه كنند.(34)
وَزُخْرُفًا وَإِنْ كُلُّ ذَلِكَ لَمَّا مَتَاعُ الْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَالْآخِرَةُ عِنْدَ رَبِّكَ لِلْمُتَّقِينَ - و انواع زيورها؛ ولى تمام اينها بهرۀ زندگى دنياست، و آخرت نزد پروردگارت از آن پرهيزگاران است!(35)(سوره زّخرف آیه 33 تا 35)
توضیح :
همگان بندگان خداوند رحمان، رحیم و کریم هستند، لذا همگان برای بهشت و برخورداری از نعمات الهی و لذت حیات آفریده شدهاند. حیات جاوید و متنعم و به دور از هر حزن و ترسی، فقط در بهشت وجود دارد و این دنیا، فانی و گذرا و سراسر در چارچوب محدودیت های طبیعی و مشکلاتی میباشد که یا به خاطر محدودیتهاست و یا به خاطر مصائبی که مردم به سر خود و دیگران میآورند.
اما، یک عده همین دنیا را میخواهند و هیچ اعتقادی به توحید و معاد ندارند و هیچ قیدی به بندگی خدا و اطاعت از او ندارد، بلکه بندگان هوای نفس خود و دیگرانند، در غفلت به سر میبرند و به یک زندگی حیوانی و رفاه مختصر، محدود و فانیاش قانع میباشند.
خداوند متعال میفرماید: آنها نیز چون مخلوقات و بندگان من هستند، حق بهشت رفتن دارند، اما از بهشت فقط متاعش را میشناسند، و آن را نیز در این دنیا میخواهند؛ لذا من دوست دارم به آنها نیز عنایت کنم و نعمت بدهم.(پایان)(ص 1)
- ۵۷۸
- ۰۹ فروردین ۱۴۰۳
دیدگاه ها (۱)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط