بیا یک قول به خودت بده

بیا یک قول به خودت بده
بیا و بگو
هرکس که پاےِ رفتن داشت
بگذارے برود
هرکس که کلامش
کلامت را برید
از زندگیت ببرےقدمهایش را
هرکس خنده هاے بے وقفه ات
گریه هاےِ بےموقع ات را
نفهمید
نخواهے دیگر
صدایش را؛
نگاهش را
بیا و قول بده
انقدر خالے شود اطرافت از
آدمهایےکه هیچ هم قرار نیست
براےِ لحظه هایت باشند
چون نمے خواهند که باشند
مےدانے گاهےهیچ نیاز نیست کسی
با کلام بگوید که نمے خواهد
همینکه تردید به جانت انداخت
یعنے نباید باشد
به همین سادگے
بیا و قول بده
آنقدر لبخند کنار بگذارے
تا وقتے او که باید آمد
از سربزنے
دل نشکنے
به خودت قول بده