ﻫﻤﯿﻦ ﮐﻪ ﻫﺴﺘﯽ ﮐﺎﻓﯿﺴﺖ

ﻫﻤﯿﻦ ﮐﻪ ﻫﺴﺘﯽ ﮐﺎﻓﯿﺴﺖ
ﺩﻭﺭ ﺍﺯ ﻣﻦ ...
ﺑﺪﻭﻥ ﻣﻦ ...
ﭼﻪ ﻓﺮﻗﯽ ﻣﯽﮐﻨﺪ!
ﮔﻞ ﮐﻪ ﻣﯽﺧﺮﯼ ﺧﻮﺏ ﺍﺳﺖ،
ﺑﺮﺍﯼ ﻣﻦ ﻧﯿﺴﺖ؟
ﻧﺒﺎﺷﺪ ...
ﻫﻤﯿﻦ ﮐﻪ ﺭﺧﺖ ﻫﺎﯾﻤﺎﻥ ﺯﯾﺮ ﯾﮏ ﺁﻓﺘﺎﺏ ﺧﺸﮏ ﻣﯽﺷﻮﻧﺪ،
ﮐﺎﻓﯿﺴﺖ ...
ﻭ ﻫﻤﯿﻦ ﮐﻪ ﻗﺪﻡﻫﺎﯾﻤﺎﻥ ﺭﺍ ﺭﻭﯼ ﯾﮏ ﺯﻣﯿﻦ
ﺑﺮﻣﯽﺩﺍﺭﯾﻢ ﺑﺮﺍﯼ ﻣﻦ ﺑﺲ ﺍﺳﺖ
ﻫﻤﯿﻦ ﮐﻪ ﻫﺴﺘﯽ ...
ﻫﻤﯿﻦ ﮐﻪ ﻻ ﺑﻪ ﻻﯼ ﮐﻠﻤﺎﺗﻢ ﻧَﻔَﺲ ﻣﯿﮑﺸﯽ ...
ﺭﺍﻩ ﻣﯿﺮﻭﯼ ﻭ ﺩﺭ ﺁﻏﻮﺷﻢ ﻣﯿﮕﯿﺮﯼ ...
ﻫﻤﯿﻦ ﮐﻪ ﭘﻨﺎﻩ ِ ﻭﺍﮊﻩ ﻫﺎﯾﻢ ﺷﺪﻩ ﺍﯼ ...
ﻫﻤﯿﻦ ﮐﻪ ﺳﺎﯾﻪ ﺍﺕ ﻫﺴﺖ ...
ﻫﻤﯿﻦ ﮐﻪ ﮐﻠﻤﺎﺗﻢ ﺍﺯ ﺑﯽ ‏« ﺗﻮ ‏» ﯾﯽ ﯾﺘﯿﻢ ﻧﺸﺪﻩ ﺍﻧﺪ ...
ﮐﺎﻓﯿﺴﺖ ﺑﺮﺍﯼ ﯾﮏ ﻋﻤﺮ ﺁﺭﺍﻣﺶ ؛
ﺑﺎﺵ ...
ﺣﺘﯽ ﻫﻤﯿﻦ ﻗﺪﺭ ﺩﻭﺭ ...
ﺣﺘﯽ ﻫﻤﯿﻦ ﻗﺪﺭ ﺩﺳﺖ ﻧﯿﺎﻓﺘﻨﯽ ...
ﻓﻘﻂ ﺑﺎﺵ