گفت دانـايي کـه: گرگـي خيـره سـر،

گفت دانـايي کـه: گرگـي خيـره سـر،
هسـت پنهــان در نهـاد هر بشــر!...
هـر که گـرگش را در اندازد به خاک
رفتــه رفتـه مي شــود انسـان پــاک
وآن که بـا گرگــش مـــدارا مي کند
خلــق و خــوي گـرگ پيــدا مي کند
در جوانــي جـــان گرگــت را بگيـر!
واي اگـر اين گـرگ گردد با تو پيــر
روز پيري، گر که باشي هم چو شيــر
ناتـواني در مـــصـاف گــرگ پـيـــر
مـردمــان گـر يـکدگـــر را مي درند
گــرگ هاشــان رهنـمــا و رهبـرند...
وآن ستــمکـاران که با هم محـرم اند
گــرگ هاشان آشنــايـــان هـــم اند
گــرگ ها همــراه و انسان ها غريب
با کــه بايد گـفــت اين حـال عجيب؟

" فریدون مشیری"