شعر طنزی با تیکه کلام جواد رضویان

شعر طنزی با تیکه کلام جواد رضویان
واس ماس

خدایا دیگران را داده ای پول
تنی رنجیده و بیمار، واس ماس

به دست دیگران گل های رنگی
ولیکن درد و زخم خار، واس ماس

برای دیگران حور بهشتی
خطرهای عذاب النار، واس ماس

یکی را می دهی طاووس و طوطی
ولی دندان و نیش مار، واس ماس

به روی بام ایشان، باز شاهی
رتیل و گربه بر دیوار، واس ماس

بقیه غرق شادی و سرورند
ولیکن ماتم بسیار، واس ماس

گروهی مالک آب حیاتند
ولی گنداب آب انبار، واس ماس

گرفتند و نهان کردند و خوردند
تعارف کردن و ایثار، واس ماس

برادرهای مردم جمله شاغل
گروهی لشکرِ بیکار، واس ماس

به آن ها بال اندر بال دادی
همیشه بارِ روی بار، واس ماس

دمادم سرخوش و سرگرم سورند
همه بدبختی و ادبار، واس ماس

به آن ها امتیازات و هدایا
شکایت نامه و اخطار، واس ماس

به ایشان دوستان خوب دادی
رفیقِ دزد و آدم خوار، واس ماس

نصیب دیگران باران و برف است
ولی گَرد مصیبت بار، واس ماس

شراب و شیر و شربت سهم آنهاست
چرا پس قهوه ی قاجار، واس ماس؟


ببین تخم طلایش مال آنهاست
از آن «مرغ سحر»، منقار واس ماس