دلگیرﻡ ﻭﺍﺳﻪ ﺍﻭﻥ ﭘﺴﺮﻱ ﻛﻪ ﺑﺎ 180 ﺗﺎ ﺳﺮﻋﺖ ﺗﻮﻭ ﺍﺗﻮﺑﺎ
دلگیرﻡ ﻭﺍﺳﻪ ﺍﻭﻥ ﭘﺴﺮﻱ ﻛﻪ ﺑﺎ 180 ﺗﺎ ﺳﺮﻋﺖ ﺗﻮﻭ ﺍﺗﻮﺑﺎﻥ ﺩﺍﺩ ﻣﻴﺰﺩ ﺗﺎ ﺧﻮﺩﺷﻮ ﺧﺎﻟﻲ ﻛﻨﻪ .. . ﺩﻟﮕﻴﺮﻡ ﻭﺍﺳﻪ ﺍﻭﻥ ﺩﺧﺘﺮﻱ ﻛﻪ ﻫﺮ ﺷﺐ ﺳﻔﻴﺪﻱ ﻣﺘﻜﺎﺷﻮ ﺑﺎ ﺭﻳﻤﻠﺶ ﺳﻴﺎﻩ ﻣﻴﻜﺮﺩ ... ﺩﻟﮕﻴﺮﻡ ﻭﺍﺳﻪ ﺍﻭﻥ ﻣﻮ ﺳﻔﻴﺪﻱ ﻛﻪ ﺗﻮ ﺧﺎﻧﻪ ﻱ ﺳﺎﻟﻤﻨﺪﺍﻥ ﭼﺸﻢ ﺑﻪ ﺭﺍﻩ ﺑﭽﻪ ﻫﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﻋﻤﺮﺷﻮ ... ﭘﻮﻟﺸﻮ ... ﺍﺣﺴﺎﺳﺸﻮ ... ﺯﻧﺪﮔﻴﺸﻮ ... ﭘﺎﺷﻮﻥ ﺑﻪ ﺑﺎﺩ ﺩﺍﺩ ﻧﺸﺴﺖ ﻭ ﻧﺸﺴﺖ .... ﺩﻟﮕﻴﺮﻡ ﻭﺍﺳﻪ ﺍﻭﻥ ﻣﺮﺩ 40 ﺳﺎﻟﻪ ﺍﻱ ﻛﻪ ﺯﻥ ﻭ ﺑﭽﺸﻮ 4 ﻧﻔﺮﻱ ﺳﻮﺍﺭ ﻳﻪ ﻣﻮﺗﻮﺭ ﻛﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩ ... ﻭ ﺑﺎ ﺣﺴﺮﺕ ﺑﻪ ﺟﻮﻭﻥ 22 ﺳﺎﻟﻪ ﺍﻱ ﻛﻪ ﭘﺸﺖ ﭘﻮﺭﺷﻪ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮﺩ ﻧﮕﺎﻩ ﻣﻴﻜﺮﺩ ﻭ ﺍﺯ ﺯﻥ ﻭ ﺑﭽﺶ ﻛﻪ ﺑﺎ ﺳﺨﺘﻲ ﺭﻭ ﻣﻮﺗﻮﺭ ﺟﺎ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩﻥ ﺧﺠﺎﻟﺖ ﻣﻴﻜﺸﻴﺪ ... ﻭ ﻫﺮ 100 ﻣﺘﺮ ... ﺗﻮ ﺩﻟﺶ 100 ﺑﺎﺭ ﺧﻮﺩﺷﻮ ﺗﻒ ﻭ ﻟﻌﻨﺖ ﻣﻴﻜﺮﺩ .... ﺩﻟﮕﻴﺮﻡ ﻭﺍﺳﻪ ﺷﻬﺮﻱ ﻛﻪ ﺗﻮ ﺩﻭﺩ , ﻓﺴﺎﺩ , ﺍﺧﺘﻼﺱ , ﻓﺤﺸﺎ , ﺍﻋﺘﻴﺎﺩ , ﻓﻘﺮ , ﺗﻮﺭﻡ ﻭ ﻫﺰﺍﺭ ﻳﻪ ﻣﺸﻜﻞ ﺩﺍﺭﻩ ﺩﺳﺘﻮ ﭘﺎ ﻣﻴﺰﻧﻪ ﻭ ﺩﻳﮕﻪ ﺍﺯ ﭼﻴﺰﺍﻳﻲ ﻛﻪ ﮔﺮﻳﻪ ﺩﺍﺭﻩ ﻫﻢ ﺟﮏ ﻣﻴﺴﺎﺯﻩ .... ﺩﻟﮕﻴﺮﻡ ﻭﺍﺳﻪ ﻣﺮﺩﻣﻲ ﻛﻪ ﺗﻮﻭ ﺗﻚ ﺗﻚ ﺧﻮﻧﻪ ﻫﺎ ... ﺧﻴﺎﺑﻮﻧﺎ ﻭ ﻛﻮﭼﻪ ﭘﺲ ﻛﻮﭼﻪ ﻫﺎﻱ ﺍﻳﻦ ﺷﻬﺮ ﺍﺯﺍﻭﻥ ﺑﺎﻻ ﺑﺎﻻ ﻫﺎ ﺗﺎ ﺍﻭﻥ ﭘﺎﻳﻴﻦ ﭘﺎﻳﻴﻨﺎ ﺩﺍﺭﻥ ﻧﻔﺲ ﻣﻴﻜﺸﻦ ﻭ ﻫﺮﻛﺪﻭﻣﺸﻮﻥ ﻣﻲ ﺗﻮﻧﻦ ﻳﻪ ﻛﺘﺎﺏ ... ﻳﻪ ﻗﺼﻪ ... ﻳﻪ ﺭﻣﺎﻥ ... ﻳﻪ ﺗﺮﺍﮊﺩﻱ ﺑﺎﺷﻦ....
- ۱.۸k
- ۰۵ آذر ۱۳۹۲
دیدگاه ها (۳)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط