گفته بودی

گفته بودی
بنشینم لب جوی
وگذر عمر ببینم حافظ؟
گذر عمر مرا جای نشستن نیست
نه که جویی ماندست
نه که ابی نیست
گذر عمر سریعست زآب
بهتر آن است که
سوار ترن باد شویم
تاگذر از لب چشمه به لب یار
فراهم شود از شوق وصال

تا به کی عاشق گل باید بود
تا به کی مهر ز بلبل باید جست
چرخه دور فلک تند شدست
باید رفت تند تر از باد خزان
تاکه فرصت بشود دیدن دوست
تاکه دیدن بشود رخصت یار
جا که مانی همه جا ویران است