از خوابِ زمین ربود آدم ها را

از خوابِ زمین ربود آدم ها را

گم کرد جهان تشنگی معنا را

باد آمد و برد آسمان را با خود

در کوزۀ شب ریخت زمان فردا را
دیدگاه ها (۱)

مگر چه می خواهم از وطن؟جز لقمه ای نان و خیالی آسودهچه می خوا...

شکفتی چون گل و پژمردی از منخزانم دیدی و آزردی از منبد آوردی ...

امشب زمین و آسمان غرق در نورند،زیرا ولادت پیامبری است که رحم...

آن روز که زمین، آخرین حجت خدا را در آغوش گرفت،چراغ امید در د...

💠 نامش ستوده است، ستایش بر او ولادت پیامبر اکرم صلوات‌الله ...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط