دوستت دارم جاودانه

دوستت دارم جاودانه
نه از سر هوس عاقلانه
چنان که نبودنت هم در
رویای من بودنست
صدای نفسهایت را میشنوم
اضطراب دیدنت دیوانه ام کرده
دوستت دارم با تمام وجودم
همه سلولهای من نیازمندت است
ای انگیزه خنده دوباره ام
چگونه زمستان وجودم را بهاری کردی
یخ اعماق قلبم را ذوب کردی
واکنون در گرمی بودنت فروزانم
فقط ترسی بزرگ در من
مانع درک لحظه های بودنت میشود
وان ترس تنها ماندن دوباره ام است
تنهایم مگذار