عاشقت هستم تا در بدنم جان دارم

عاشقت هستم تا در بدنم جان دارم
و کنار تو مگر نقطه ی پایان دارم؟

تا که عطر نفست مزرعه را پر کرده
چه نیازی به گل قمصر کاشان دارم؟

مثل یک رود که خسته است از آرامش خود
سمت دریای پریشان تو جریان دارم

موج موهات مرا بی خود از خود کرده
از سر توست اگر من سر طغیان دارم

تا که لرزید دلم، اشک شدم یک دفعه
من به باران پس از زلزله ایمان دارم