منکه تقصیری ندارم، چشمتان زیبا ست بانو

منکه تقصیری ندارم، چشمتان زیبا ست بانو
شعرتان انگیزه ی رنگین ترین رویا ست بانو

قدِّتان در سرفرازی، چاووشی خوانِ دلیجان
مویتان تعبیر موجِ نرم دریاهاست بانو

نازِتان ، آوازِتان پیچیده شد درتارِ شب ها
قولِتان پیوسته از اکنون به فرداها ست بانو

آنقَدَر پوشیده می خندی که شاید من نبینم
خود نمی دانی که از رفتارتان پیدا ست بانو

معذرت می خواهم از گم کردن نظم بیانم
درعوض دل را ببین عاشق ترین تنها ست بانو

عابرم افتاده راهم سوی گندُمزار یغما
این همان ممنوع آدم بازی حواست بانو

نوح را کشتی نشستن چاره ی دنیا ست گویا
بهترین تدبیرتان ، تاثیرتان : اینجا ست بانو

خوش به حالم شد در این جمعیت کشتی نشسته
گوشه ی چشمانتان گاهی به سمت ماست بانو
♥♥♥♥