یک زمان هایی را فقط برای عزیزانت باش ، فقط برای آنها بخند

یک زمان هایی را فقط برای عزیزانت باش ، فقط برای آنها بخند ، با آنها حرف بزن ، درد دل هایشان را بشنو و تسکینِ بی قراری و دردهایشان باش .
توجهت را از جهانی دریغ کن و به کسانی بده که شایسته ی نگاهِ تو اند ، که ذره ای از توجه و محبتِ تو ، حالشان را بهتر می کند ، همان هایی که تو را با تمامِ کاستی و تفاوت هایت پذیرفته اند ، که تمامِ لحظه هایی که به یادشان نیستی به یادِ تواند و هوایت را دارند ، کسانی که صادقانه تو را ، بخاطر خودت دوست دارند .
برای زمان و نگاه و احساسِ خودت ارزش قائل باش و برای هر غریبه ای خرجشان نکن . به کسانی فکر کن که محتاجِ نگاهِ تواند ، که غیر از تو کسی را ندارند ، که تو را بیشتر از تمامِ جهان ، دوست دارند ...