تکیـہ گاهـے براے یڪ خستـہ

تکیـہ گاهـے براے یڪ خستـہ
جاے خوبے براے گریہ
یک اتاق سـرد و تاریک
یک تخت‌خواب...
همیـن‌ها کافیست
براے یڪ دل شکستہ
تا تمام روز و شبهایـش‌ را
همان جـا زندگے کنـد
حـرف از زندگے شد...
راستے چندوقت است کہ
دارے زندگے میکنے؟!؟
اسـم این را زندگے میگذارے؟!؟
بس کن...
تمامـــــش کن این خاطرات لعنتے را...
ایـن فکـــــر کردن‌هاے
دائم بہ او
تمام کن این لجبازے کودکانہ را
کہ اسمش را عشق گذاشتہ‌اے...!