اگر ان ترک شیرازی بدست آرد دل ما را

اگر ان ترک شیرازی بدست آرد دل ما را
به خال هندویش بخشم سمرقندو بخارا را

اگر آن کرد گروسی بدست آرد دل ما را
بدو بخشم تن و جان و سر و پا را
جوانمردی ب ان باشد ک ملک خویشن بخشی
نه چون حافظ که می بخشد سمرقند وبخارا را


اگر آن مه رخ تهران بدست آرد دل مارا
به لبخند ترش بخشم تمام روح و معنا را
سر و دست وتن و پا را ب خاک گور می بخشند
نه بر آن مه لقای ما که شور افکنده دنیا را