مان

#ࢪمان√
       🌸دختࢪ‌عموۍ‌چآدࢪۍمن‌!🌸
#به_قلم_بانو ❄️
#قسمت12
#یاس

هوا هنوز کامل روشن نشده بود و واقعا ترسناک بود.
با دیدن چند تا پسر که تلو تلو خوران وارد پارک شدن ترس ام بیشتر شد.
با دیدن من بلند بلند یه چیزایی می گفتن و می خندیدن.
یهو یکی شون همون طور شل و ول دوید سمتم.
تو اون لحضه به هیچی فکر نکردم و سریع کیف مو بلند کردم دویدم تو خیابون و از دوتا خیابون با سرعت عبور کردم و در ماشین پاشا رو باز کردم پریدم بالا.
پاشا که داشت می رفت با دیدن من خشکش زد.
اب دهنمو قورت دادم و قفل در رو زدم .
دیدم همین طور داره نگاهم می کنه.
بهش توپیدم:
- ها چیه؟
از شیشه به پارک نگاه کرد که حالا چند تا پسر مست اونجا بودن.
فهمید چرا تسلیم شدم و اومدم پیشش.
راه افتاد و گفت:
- از همین الان دارم بهت می گم که اویزه گوشت کنی فقط یک بار دیگه بی اجازه ام مخصوصا شب جایی بری اون روی سگ من بالا میاد کار دست خودت می دی!
به بیرون نگاه کردم و گفتم:
- فکر نمی کنی امشب تقصیر خودت بوده باشه؟ برای اولین بار روی اولین قول ت نموندی! چطور می تونم روی بقیه قول هات حساب باز کنم؟
پوزخندی زدم و گفتم:
- توهم از همون خاندانی معلومه که مثل همونا باهام رفتار می کنی!
سعی کرد با ارامش حرف بزنه:
- چرا درک نمی کنی؟ می دونی چند ساعت پشت فرمون بودم؟ از صبح تا ۲ دم در خونه منتظر تو که حداقل باز عین بچه ها تو اتاق ت خودتو حبس نکنی! از اینجا تا شمال توی اون ترافیک توی این هوای سرد من رو قول هایی که بهت دادم هستم توهم یکم منو درک کن مثلا چادری ای! من شنیدم دخترای چادری درک شون بالاست دوباره هم که برم گردونی تهران واسه چی سرخود پاشی میای؟ خون خون منو می خورد همش فکر می کردم نکنه بلایی سرت اومده به طور چند تا ادم لاشی نکنه خورده باشی! خانواده ات چطور باهات رفتار می کردن و صبح تا شب هر جا می خواستی می رفتی به من ربطی نداره من رو زن م غیرت دارم ناموس منی! بی من جایی نمی ری خواستی بری خودم می برم و میارمت خوب؟
شاید یه کوچولو قبول داشتم راست می گه! اون به خاطر اینکه خسته شده بود.
به همین خاطر گفتم:
- باشه.
لبخندی و گفت:
- افرین خانوم من حالا هر جا می خوای بری بگو ببرمت بریم صبحونه بخوریم؟ بعدشم بریم خونه یکم من بخوابم بعدشم می رسونمت مدرسه خودمم میام دمبالت خوبه؟
اره ای زیر لب گفتم وخواست اهنگ بزاره که گفتم:
- یا مداحی یا هیچی!
باشه ای گفت و با سر اشاره کرد من بزارم.
یه مداحی از مهدی رسولی گذاشتم :
- تو اسمونی و منم خاکی ام
اگه حبیب فدایی ته من کیم!
بجز یه لاف عاشقی من کیم!
اره درگیر تشویشم!
تو خاک روضه است ریشه ام!
.....
جلوی رستوران وایساد و پیاده شدیم.
داشت منو رو می گرفت به دستش زدم که برگشت و گفتم:
- من می رم دستامو بشورم.
سر تکون داد و با نگاه ش بدرقه ام کرد.
فکر می کردم فقط ما ساعت ۵ و نیم صبح تو خیابونیم اما خیلیا اینجا بودن و رستوران شلوغی بود!