نفرین به شب و حالت بی روح روانش

نفرین به شب و حالت بی روح روانش
نفرین به سکوتی که شده ورد زبانش
نفرین به من و این همه فریاد و فغانم
نفرین به سیاهی که شده غرق جهانش
نفرین به سکوتی که مرا کرده احاطه
با قصه ی تلخی که محالست بیانش
در پرتو این ماه نشستم که بگویم
نفرین به دل و دیده و این راز نهانش
هر چند که بی راهه نگفتم سخنی را
مشکوک شد این دل به همه حدس و گمانش