تو ماهی و من ماهی این برکه ی کاشی

تو ماهی و من ماهیِ این برکه ی کاشی
اندوه بزرگی ست زمانی که نباشی
 
آه از نفس پاک تو و صبح نشابور
از چشم تو و حجره ی فیروزه تراشی
 
پلکی بزن ای مخزن اسرار که هر بار
فیروزه و الماس به آفاق بپاشی
 
ای باد سبک سار مرا بگذر و بگذار
هشدار، که آرامش ما را نخراشی
 
هرگز به تو دستم نرسد ماه بلندم
اندوه بزرگی ست چه باشی چه نباشی..

👤#علیرضا_بدیع