امام حسین(ع)-ورودبه محرمشمیم عاطفه در کوچه ها رها شده است

امام حسین(ع)-ورودبه محرمشمیم عاطفه در کوچه ها رها شده استدوباره هر شب من رنگ کربلا شده استوزیده در همه جا عطر سیب حضرت عشققسم به ساحت گریه قسم به ساحت عشقدوباره شوق حرم تا خدا دلم را بردبه عرش روشن کرب و بلا دلم را برددوباره ماه محرم، رسیده ماه عزاغروب غربت جانکاه سیدالشهداصدا صدای قدیمی طبل و زنجیر استفضا فضای صمیمی ولی چه دلگیر استخروش ناله‌ی حیّ علی العزا در راهدوباره قافله‌ی روضه های ثاراللهبرات گریه دوباره به چشممان دادندبه ما حسینیه‌ی‌ گریه را نشان دادندحسینیه است؟ نه، خیمه؟ نه، کربلا اینجاستمزار خون خدا فی قلوب من والاستمحرم آمده آقا صدایمان کردیبرای عرض ارادت، جدایمان کردیلیاقتی بده تا روضه خوان تو باشمعنایتی که فقط در امان تو باشمبگیر دست مرا وقت خسته حالی هاپری بده به دلم در شکسته بالی هامرا به غربت بی انتهای خود بردیشبی که گوشه‌ی‌ صحن و سرای خود بردیهنوز ندبه‌ی غم در رواق تو جاری استهنوز داغ عطش بین باغ تو جاری استصدای مرثیه‌ی آب آب می آیدصدای گریه‌ی‌ طفل رباب می آیدهنوز علقمه لب تشنه‌ی لب سقاستهنوز چشم حرم در مصیبتش دریاستامید اهل حرم می رود به قربانگاهو یا به سوی منا می رود ذبیح اللهشکسته قلب حرم، یا مجیب می گویدنگاه خسته ای أین الحبیب می گویداز آسمان و زمین تیر و دشنه می باردز هر کرانه فقط تیغ تشنه می باردصدای ناله‌ی أمن یجیب می آیدصدای روضه‌ی‌ شیب الخضیب می آیدخمیده خواهری انگار می رود از حالگمان کنم که رسیده حوالی گودالمیان هلهله‌ی بی امان چه می بیند؟میان نیزه و تیر و سنان چه می بیند؟نه سیدالشهدا بر جدال طاقت داشتنه ذوالجناح دگر تاب استقامت داشتهوا ز باد مخالف چو قیرگون گردیدعزیز فاطمه از اسب سرنگون گردیدبلند مرتبه شاهی ز صدر زین افتادگر غلط نکنم عرش بر زمین افتاد——