بسم الله الرحمن الرحیم
بسم الله الرحمن الرحیم
قسمت سوم :
که این خودش از بزرگترین وساوس شیطانی میباشد!
از سویی دیگر، چنین نگاه نادرستی به خداوند رحمان و رحیم، و نیز به خود و گناهان، موجب افترای به خداوند متعال و تکذیب وسعت رحمت و مغفرت او میگردد؛ در حالی که به بندگان گناهکارش فرمود که اصلاً ناامید نشوید، برگردید که من تمامی گناهان را یکجا میبخشم :قُلْ يَا عِبَادِيَ الَّذِينَ أَسْرَفُوا عَلَى أَنْفُسِهِمْ لَا تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَمِيعًا إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ - بگو اى بندگان من كه بر خويشتن زياده روى روا داشتهايد! از رحمت خدا نوميد مشويد؛ در حقيقت خدا همه گناهان را مىآمرزد كه او خود آمرزندۀ رحیم است.(سوره زّمر آیه 53)
برای خودت ارزش قائل شو : تکبر، غرور خود فریبی، عُجب خود بزرگ بینی؛ همه از جهل و غفلت و از گناهان کبیره می باشند؛ اما ندیدن و به حساب نیاوردن نعماتی که حق تعالی ارزانی داشته و ارزش قائل شدن برای خود، ناشکری بسیار عظیمی میباشد و سبب بی توجهی و ضایع نمودن نعمات میگردد!
در نمازهایت شهادتین را به زبان می آوری و این اقرار به ارزش خود در این مقام میباشد - چنان که به خودت در ردیف بندگان صالح خدا سلام می دهی و السَّلامُ عَلَیْنا وَعَلیٰ عِبادِ اللّهِ الصّالِحیٖنَ میگویی -در روز غدیر خم و هر زمان دیگری، حمد خداوند متعال را زبان میآوری که تو را از متمسکین به ولایت امیر المؤمنین و امامان علیهم السلام قرار داده است - حمد و شکر مینمایی که تو را هدایت نموده و نماید - سپاسگزاری که تو را مشمول رحمت و مغفرت خود قرار داده، به تو مهلت داده و هلاکت ننموده است، و البته به تو توفیق استغفار و توبه داده و پذیرش آن را برعهده گرفته و تضمین نموده است؛ اینها همه توجه به ارزشها، امتیازات و نعماتی است که در خودت مییابی که همه از مواهب اوست؛ لذا توجه به این امتیازات و ارزشها، در واقع حمد و سپاس اوست.
در این دعا میگویی: اگر چه من گناهکارم، اما از گناهکار ترینها که تو آنان را بخشیدهای نیستم - ستمکارم، اما از ستم کارترینها که به سوی تو آمدند و تو پذیرفتی نیستم.
اینها همه ارزش قائل شدن برای خود میباشند که به مثابۀ توجه به لطف و مرحمت اوست.
میگویی: در میان بندگانت، بسیار بوده و هستند که به مراتب از من غافلتر، گناهکارتر، زشتخوتر و ظالمتر بودند، اما روی به تو آوردند وتو با رحمت، لطف ومغفرت واسعهات، همه را پذیرفتی؛ چنان که با بعثت پیامبرانت، بسیاری از کفار بد عمل و ظالم، به حق گرویدند و تو همه را بخشیدی، پذیرفتی و
هدایت نمودی. لذا از تو می خواهم که از حقوقی که بر عهدۀ من داری و من رعایت ننمودم نیز بگذری و مرا مشمول رحمت و مغفرت خود بنمایی. امین. (پایان)
قسمت سوم :
که این خودش از بزرگترین وساوس شیطانی میباشد!
از سویی دیگر، چنین نگاه نادرستی به خداوند رحمان و رحیم، و نیز به خود و گناهان، موجب افترای به خداوند متعال و تکذیب وسعت رحمت و مغفرت او میگردد؛ در حالی که به بندگان گناهکارش فرمود که اصلاً ناامید نشوید، برگردید که من تمامی گناهان را یکجا میبخشم :قُلْ يَا عِبَادِيَ الَّذِينَ أَسْرَفُوا عَلَى أَنْفُسِهِمْ لَا تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَمِيعًا إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ - بگو اى بندگان من كه بر خويشتن زياده روى روا داشتهايد! از رحمت خدا نوميد مشويد؛ در حقيقت خدا همه گناهان را مىآمرزد كه او خود آمرزندۀ رحیم است.(سوره زّمر آیه 53)
برای خودت ارزش قائل شو : تکبر، غرور خود فریبی، عُجب خود بزرگ بینی؛ همه از جهل و غفلت و از گناهان کبیره می باشند؛ اما ندیدن و به حساب نیاوردن نعماتی که حق تعالی ارزانی داشته و ارزش قائل شدن برای خود، ناشکری بسیار عظیمی میباشد و سبب بی توجهی و ضایع نمودن نعمات میگردد!
در نمازهایت شهادتین را به زبان می آوری و این اقرار به ارزش خود در این مقام میباشد - چنان که به خودت در ردیف بندگان صالح خدا سلام می دهی و السَّلامُ عَلَیْنا وَعَلیٰ عِبادِ اللّهِ الصّالِحیٖنَ میگویی -در روز غدیر خم و هر زمان دیگری، حمد خداوند متعال را زبان میآوری که تو را از متمسکین به ولایت امیر المؤمنین و امامان علیهم السلام قرار داده است - حمد و شکر مینمایی که تو را هدایت نموده و نماید - سپاسگزاری که تو را مشمول رحمت و مغفرت خود قرار داده، به تو مهلت داده و هلاکت ننموده است، و البته به تو توفیق استغفار و توبه داده و پذیرش آن را برعهده گرفته و تضمین نموده است؛ اینها همه توجه به ارزشها، امتیازات و نعماتی است که در خودت مییابی که همه از مواهب اوست؛ لذا توجه به این امتیازات و ارزشها، در واقع حمد و سپاس اوست.
در این دعا میگویی: اگر چه من گناهکارم، اما از گناهکار ترینها که تو آنان را بخشیدهای نیستم - ستمکارم، اما از ستم کارترینها که به سوی تو آمدند و تو پذیرفتی نیستم.
اینها همه ارزش قائل شدن برای خود میباشند که به مثابۀ توجه به لطف و مرحمت اوست.
میگویی: در میان بندگانت، بسیار بوده و هستند که به مراتب از من غافلتر، گناهکارتر، زشتخوتر و ظالمتر بودند، اما روی به تو آوردند وتو با رحمت، لطف ومغفرت واسعهات، همه را پذیرفتی؛ چنان که با بعثت پیامبرانت، بسیاری از کفار بد عمل و ظالم، به حق گرویدند و تو همه را بخشیدی، پذیرفتی و
هدایت نمودی. لذا از تو می خواهم که از حقوقی که بر عهدۀ من داری و من رعایت ننمودم نیز بگذری و مرا مشمول رحمت و مغفرت خود بنمایی. امین. (پایان)
- ۶۵
- ۱۲ تیر ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط