ﺁﺳﻤﺎﻥِ ﺁﺑﯽِ ﻋﺮﻓﺎﻥِ ﻣﻦ ﭼﺸﻤﺎﻥ ﺗﻮﺳﺖ

ﺁﺳﻤﺎﻥِ ﺁﺑﯽِ ﻋﺮﻓﺎﻥِ ﻣﻦ ﭼﺸﻤﺎﻥ ﺗﻮﺳﺖ
ﺍﺧﺘﺮ ﺗﺎﺑﻨﺪﻩ ﯼ ﮐﯿﻬﺎﻥ ﻣﻦ ﭼﺸﻤﺎﻥ ﺗﻮﺳﺖ
ﺩﺭ ﺣﻀﻮﺭ ﭼﺸﻢ ﻫﺎﯾﺖ ﻋﺸﻖ ﻣﻌﻨﺎ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ
ﺍﻭﻟﯿﻦ ﺩﺭﺱ ﺩﺑﯿﺮﺳﺘﺎﻥ ﻣﻦ ﭼﺸﻤﺎﻥ ﺗﻮﺳﺖ
ﺩﺭ ﺑﯿﺎﺑﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺧﻮﺭﺷﯿﺪﺵ ﻗﯿﺎﻣﺖ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ
ﺳﺎﯾﺒﺎﻥ ﻇﻬﺮ ﺗﺎﺑﺴﺘﺎﻥ ﻣﻦ ﭼﺸﻤﺎﻥ ﺗﻮﺳﺖ
ﺩﺭ ﻏﺰﻝ ﻭﻗﺘﯽ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺁﯾﯿﻨﻪ ﺻﺤﺒﺖ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ
ﺑﯽ ﮔﻤﺎﻥ ﺍﻧﮕﯿﺰﻩ ﯼ ﭘﻨﻬﺎﻥ ﻣﻦ ﭼﺸﻤﺎﻥ ﺗﻮﺳﺖ
ﻣﻦ ﭘُﺮ ﺍﺯ ﻫﯿﭽﻢ ، ﭘُﺮ ﺍﺯ ﮐﻔﺮﻡ ، ﭘُﺮ ﺍﺯ ﺷﺮﮐﻢ ، ﻭﻟﯽ
ﻧﻘﻄﻪ ﻫﺎﯼ ﺭﻭﺷﻦ ﺍﯾﻤﺎﻥ ﻣﻦ ﭼﺸﻤﺎﻥ ﺗﻮﺳﺖ
ﺩﺭ ﺷﺒﺴﺘﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺻﺪ ﺳﻮﺩﺍﺑﻪ ﺣﯿﺮﺍﻥ ﻣﻦ ﺍﻧﺪ
ﺟﺎﻡ ﺭﺍﺯ ﺁﻟﻮﺩﻩ ﯼ ﭼﺸﻤﺎﻥ ﻣﻦ ، ﭼﺸﻤﺎﻥ ﺗﻮﺳﺖ
ﺑﺎﺯ ﻣﯽ ﭘﺮﺳﯽ ﮐﻪ ﺩﺭﺩﺕ ﭼﯿﺴﺖ؟ ﺑﻨﺸﯿﻦ ﮔﻮﺵ ﮐﻦ !
ﺩﺭﺩ ﻣﻦ ، ﺍﯾﻦ ﺩﺭﺩ ﺑﯽ ﺩﺭﻣﺎﻥ ﻣﻦ ﭼﺸﻤﺎﻥ ﺗﻮﺳﺖ