و چون ندای « وَلا تَقرَبا هذهِ الشَجَرةَ فَتَکونا مُنَ ال

و چون ندای « وَلا تَقرَبا هذهِ الشَجَرةَ فَتَکونا مُنَ الظالمین؛ سوره بقره، آیه 35» به «شجرۀ گندم» رسید، سینه اش از فراق بترکید، یعنی همه چیز از برای دوست خود آفریدی، پس به کدام شقاوتِ من از من پرهیز فرمودی ؟! و آن گندم نبود بلکه تخم عشق بود که در سِرّ آدم رخ نمود......