ﺁﯾﺖ ﺍﻟﻠﻪ ﻋﻼﻣﻪ ﻃﺒﺎﻃﺒﺎﯾﯽ(ﺭﻩ) ﻣﻔﺴﺮ ﺑﺰﺭﮒ ﻗﺮﺁﻥ ﻭ ﻓﯿﻠﺴﻮﻑ ﺷﺮﻕ
ﺁﯾﺖ ﺍﻟﻠﻪ ﻋﻼﻣﻪ ﻃﺒﺎﻃﺒﺎﯾﯽ(ﺭﻩ) ﻣﻔﺴﺮ ﺑﺰﺭﮒ ﻗﺮﺁﻥ ﻭ ﻓﯿﻠﺴﻮﻑ ﺷﺮﻕ
ﻣﺎﻩ ﻣﺒﺎﺭﮎ ﺭﻣﻀﺎﻥ ﺗﺎ ﺻﺒﺢ ﺑﯿﺪﺍﺭ ﺑﻮﺩﻧﺪ. ﻣﻘﯿﺪ ﺑﻮﺩﻧﺪ ﺩﻋﺎﯼ ﺳﺤﺮ ﺭﺍ ﺑﺎ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺧﺎﻧﻮﺍﺩﻩ ﺑﺨﻮﺍﻧﻨﺪ ﻭ ﭘﯿﺶ ﺍﺯ ﻣﺎﻩ ﺭﻣﻀﺎﻥ ﺍﺯ ﻫﻤﺴﺎﯾﻪ ﻫﺎ ﺍﺟﺎﺯﻩ ﻣﯽ ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ ﮐﻪ ﺍﮔﺮ ﺑﺮﺍﯼ ﺳﺤﺮ ﺧﻮﺍﺏ ﻣﺎﻧﺪﻧﺪ ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﺑﯿﺪﺍﺭ ﮐﻨﻨﺪ. ﺍﯾﺸﺎﻥ ﺩﺭ ﺩﺭﺱ ﺗﻔﺴﯿﺮﺷﺎﻥ ﻓﺮﻣﻮﺩﻩ ﺑﻮﺩﻧﺪ ﮐﻪ ﻣﻦ ﺩﺭ ﻃﻮﻝ ﻋﻤﺮﻡ ﺗﺎ ﺑﻪ ﺣﺎﻝ ﺑﻪ ﯾﺎﺩ ﻧﺪﺍﺭﻡ ﮐﻪ ﺷﺐ ﻫﺎﯼ ﻣﺎﻩ ﺭﻣﻀﺎﻥ ﺭﺍ ﺧﻮﺍﺑﯿﺪﻩ ﺑﺎﺷﻢ. ﻋﻼﻣﻪ ﺣﺴﻦ ﺯﺍﺩﻩ ﺁﻣﻠﯽ ﻣﯽ ﻧﻮﯾﺴﺪ: ﻭﻗﺘﯽ ﺑﻪ ﺣﻀﻮﺭ ﺷﺮﯾﻒ ﻋﻼﻣﻪ ﻃﺒﺎﻃﺒﺎﯾﯽ(ﺭﻩ) ﺗﺸﺮﻑ ﺣﺎﺻﻞ ﮐﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩﻡ ﻭ ﻋﺮﺽ ﺣﺎﺟﺖ ﻧﻤﻮﺩﻡ، ﻓﺮﻣﻮﺩ: ﺁﻗﺎ ﺩﻋﺎﯼ ﺳﺤﺮ ﺣﻀﺮﺕ ﺍﻣﺎﻡ ﺑﺎﻗﺮ(ﻉ) ﺭﺍ ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ ﻣﮑﻦ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺁﻥ ﺟﻤﺎﻝ ﻭ ﺟﻼﻝ ﻭ ﻋﻈﻤﺖ ﻭ ﻧﻮﺭ ﻭ ﺭﺣﻤﺖ ﻭ ﻋﻠﻢ ﻭ ﺷﺮﻑ ﺍﺳﺖ ﻭ ﺣﺮﻓﯽ ﺍﺯ ﺣﻮﺭ ﻭ ﻏﻠﻤﺎﻥ ﻧﯿﺴﺖ. ﺍﮔﺮ ﺑﻬﺸﺖ ﺷﯿﺮﯾﻦ ﺍﺳﺖ، ﺑﻬﺸﺖ ﺁﻓﺮﯾﻦ ﺷﯿﺮﯾﻦ ﺗﺮ ﺍﺳﺖ.
ﺭﻭﺯﻩ ﺍﺵ ﺭﺍ ﺑﺎ ﺑﻮﺳﻪ ﺑﺮ ﺿﺮﯾﺢ ﻣﻘﺪﺱ ﺣﻀﺮﺕ ﻣﻌﺼﻮﻣﻪ(ﺱ) ﺍﻓﻄﺎﺭ ﻣﯽ ﮐﺮﺩﻧﺪ. ﭘﯿﺎﺩﻩ ﺑﻪ ﺣﺮﻡ ﻣﺸﺮﻑ ﻣﯽ ﺷﺪ ﻭ ﺿﺮﯾﺢ ﻣﻘﺪﺱ ﺭﺍ ﻣﯽ ﺑﻮﺳﯿﺪ ﺳﭙﺲ ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪ ﺑﺮﻣﯽ ﮔﺸﺖ ﻭ ﻏﺬﺍ ﻣﯽ ﺧﻮﺭﺩ. ﺷﺐ ﻫﺎﯼ ﻣﺎﻩ ﻣﺒﺎﺭﮎ ﺩﺭ ﺟﺎﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﻣﺠﺎﻟﺲ ﺭﻭﺿﻪ ﺑﻮﺩ ﺷﺮﮐﺖ ﻣﯽ ﮐﺮﺩ ﻭ ﮔﺎﻫﯽ ﺑﺎ ﺗﻤﺎﻡ ﻭﺟﻮﺩ ﮔﺮﯾﻪ ﻣﯽ ﮐﺮﺩ ﺑﻪ ﻃﻮﺭﯼ ﮐﻪ ﺑﺪﻧﺶ ﻣﯽ ﻟﺮﺯﯾﺪ.
ﻣﺎﻩ ﻣﺒﺎﺭﮎ ﺭﻣﻀﺎﻥ ﺗﺎ ﺻﺒﺢ ﺑﯿﺪﺍﺭ ﺑﻮﺩﻧﺪ. ﻣﻘﯿﺪ ﺑﻮﺩﻧﺪ ﺩﻋﺎﯼ ﺳﺤﺮ ﺭﺍ ﺑﺎ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺧﺎﻧﻮﺍﺩﻩ ﺑﺨﻮﺍﻧﻨﺪ ﻭ ﭘﯿﺶ ﺍﺯ ﻣﺎﻩ ﺭﻣﻀﺎﻥ ﺍﺯ ﻫﻤﺴﺎﯾﻪ ﻫﺎ ﺍﺟﺎﺯﻩ ﻣﯽ ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ ﮐﻪ ﺍﮔﺮ ﺑﺮﺍﯼ ﺳﺤﺮ ﺧﻮﺍﺏ ﻣﺎﻧﺪﻧﺪ ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﺑﯿﺪﺍﺭ ﮐﻨﻨﺪ. ﺍﯾﺸﺎﻥ ﺩﺭ ﺩﺭﺱ ﺗﻔﺴﯿﺮﺷﺎﻥ ﻓﺮﻣﻮﺩﻩ ﺑﻮﺩﻧﺪ ﮐﻪ ﻣﻦ ﺩﺭ ﻃﻮﻝ ﻋﻤﺮﻡ ﺗﺎ ﺑﻪ ﺣﺎﻝ ﺑﻪ ﯾﺎﺩ ﻧﺪﺍﺭﻡ ﮐﻪ ﺷﺐ ﻫﺎﯼ ﻣﺎﻩ ﺭﻣﻀﺎﻥ ﺭﺍ ﺧﻮﺍﺑﯿﺪﻩ ﺑﺎﺷﻢ. ﻋﻼﻣﻪ ﺣﺴﻦ ﺯﺍﺩﻩ ﺁﻣﻠﯽ ﻣﯽ ﻧﻮﯾﺴﺪ: ﻭﻗﺘﯽ ﺑﻪ ﺣﻀﻮﺭ ﺷﺮﯾﻒ ﻋﻼﻣﻪ ﻃﺒﺎﻃﺒﺎﯾﯽ(ﺭﻩ) ﺗﺸﺮﻑ ﺣﺎﺻﻞ ﮐﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩﻡ ﻭ ﻋﺮﺽ ﺣﺎﺟﺖ ﻧﻤﻮﺩﻡ، ﻓﺮﻣﻮﺩ: ﺁﻗﺎ ﺩﻋﺎﯼ ﺳﺤﺮ ﺣﻀﺮﺕ ﺍﻣﺎﻡ ﺑﺎﻗﺮ(ﻉ) ﺭﺍ ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ ﻣﮑﻦ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺁﻥ ﺟﻤﺎﻝ ﻭ ﺟﻼﻝ ﻭ ﻋﻈﻤﺖ ﻭ ﻧﻮﺭ ﻭ ﺭﺣﻤﺖ ﻭ ﻋﻠﻢ ﻭ ﺷﺮﻑ ﺍﺳﺖ ﻭ ﺣﺮﻓﯽ ﺍﺯ ﺣﻮﺭ ﻭ ﻏﻠﻤﺎﻥ ﻧﯿﺴﺖ. ﺍﮔﺮ ﺑﻬﺸﺖ ﺷﯿﺮﯾﻦ ﺍﺳﺖ، ﺑﻬﺸﺖ ﺁﻓﺮﯾﻦ ﺷﯿﺮﯾﻦ ﺗﺮ ﺍﺳﺖ.
ﺭﻭﺯﻩ ﺍﺵ ﺭﺍ ﺑﺎ ﺑﻮﺳﻪ ﺑﺮ ﺿﺮﯾﺢ ﻣﻘﺪﺱ ﺣﻀﺮﺕ ﻣﻌﺼﻮﻣﻪ(ﺱ) ﺍﻓﻄﺎﺭ ﻣﯽ ﮐﺮﺩﻧﺪ. ﭘﯿﺎﺩﻩ ﺑﻪ ﺣﺮﻡ ﻣﺸﺮﻑ ﻣﯽ ﺷﺪ ﻭ ﺿﺮﯾﺢ ﻣﻘﺪﺱ ﺭﺍ ﻣﯽ ﺑﻮﺳﯿﺪ ﺳﭙﺲ ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪ ﺑﺮﻣﯽ ﮔﺸﺖ ﻭ ﻏﺬﺍ ﻣﯽ ﺧﻮﺭﺩ. ﺷﺐ ﻫﺎﯼ ﻣﺎﻩ ﻣﺒﺎﺭﮎ ﺩﺭ ﺟﺎﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﻣﺠﺎﻟﺲ ﺭﻭﺿﻪ ﺑﻮﺩ ﺷﺮﮐﺖ ﻣﯽ ﮐﺮﺩ ﻭ ﮔﺎﻫﯽ ﺑﺎ ﺗﻤﺎﻡ ﻭﺟﻮﺩ ﮔﺮﯾﻪ ﻣﯽ ﮐﺮﺩ ﺑﻪ ﻃﻮﺭﯼ ﮐﻪ ﺑﺪﻧﺶ ﻣﯽ ﻟﺮﺯﯾﺪ.
- ۵۵۹
- ۰۷ تیر ۱۳۹۳
دیدگاه ها (۵)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط