من میگویم:دوستت دارم...

من میگویم:دوستت دارم...
تو میگویی:شنیده ای،دیروز آن سر دنیا،چند نفر زیر حملات هوایی، کشته شده اند!؟
میگویم:کسی شبیه تو نیست...!
تو میگویی:فکر کنم،آب و هوای زمین تغییر کرده،هیچ چیز سر جایش نیست!این همه گرما،بی سابقه است!
میگویم:دنیای من،تویی...!
میگویی:فهمیده ای،فلان شاعر دیروز یک شعری گفت,من ساعت ها،غرق حال و هوایش بودم...!
میگویم:بیشتر از خودم،می خواهمت!
میگویی:نمیدانی،این روزها چقدر سرم شلوغ است!کارهایم روی هم،انباشته شده است!وقت هیچ کاری را هم ندارم،خسته ام...!
میگویم:با من حرف بزن،
میگویی:خاصیت من این است!از همان بچگی هم،با کسی حرف نمیزدم،همیشه توی خودم بودم،هیچ وقت,از شلوغی خوشم نمی آمد!
میگویم:ببین،تو آدم اهل سیاست و شعر دوست و نگران این کره زمین و تو داری هستی!ولی،کمی هم،به من فکر کن!به من که،دیگر چیزی جز تو نمیبینم!نمیشنوم!نمیخواهم!
و تو میگویی:از آدم ها،قدر لیاقتشان،عشق بخواهید!بعضی ها،تحمل این همه،دوست داشتن را ندارند...!