هر جا بروی باز به من برمی گردی. به خیال بارانی و رویاهای

هر جا بروی باز به من برمی گردی. به خیال بارانی و رویاهای روشنم. به چشم هایی که بی منت به راه تو مانده اند و دست هایی که برای آرزوهای تو رو به آسمان اند. هر کجا که باشی باز هوش و حواست با من است. با دلی که به اندازه دوست داشتن تو بزرگ است و قلبی که نبضش با نفس تو می زند. هر چقدر هم که دور بروی، فاصله به قدر یک صحرا و یک دریا هم که باشد، از من دور نمی شوی. همین است که می شود این همه دلتنگی را تاب آورد و آن همه فاصله را از یاد برد. تمام اینها معجزه محبت است، اعجاز عشق...