.

.
صبح یعنی آغاز
یڪ سبد شعر...
ترانه... آواز...
صبح یعنی ڪه بخندے با ناز
مثل خورشید؛ در این پهنه‌ے آبیِ بلند
بدرخشی با عشق
بشَوے مظهرِ دلدادڪَی و راز و نیاز
صبح یعنی...
نفَسِ ساده‌ے پروانه شدن...
در تڪاپوے قشنڪَ پرواز...💱