شب، پشتِ شیشه‌های پنجره

شب، پشتِ شیشه‌های پنجره
سُر می‌خورد،
و با زبان سردش
ته مانده های روز رفته را
به درون می‌کشید،
من از کجا می آیم؟
که این چنین به بوی شب آغشته ام...

👤فروغ فرخزاد