آدم‌های ساده را دوست دارم.

آدم‌های ساده را دوست دارم.
همان‌ها که بدی هیچ‌کس را باور ندارند
همان‌ها که برای همه لبخند دارند.
همان‌ها که همیشه هستند، برای همه هستند.
آدم‌های ساده را، باید مثل یک تابلوی نقاشی ساعت‌ها تماشا کرد
عمرشان کوتاه است.
بس که هرکس از راه می‌رسد ؛
یا از آن ها سوءاستفاده می‌کند
یا زمین‌شان می‌زند،
یا درس «ساده نبودن» به آن ها می‌دهد
آدم‌های ساده را دوست دارم .
بوی ناب «آدمیت» می‌دهند !