بسم الله الرحمن الرحیم

بسم الله الرحمن الرحیم
پاسخ قسمت دوم :
-بگو آيا نابينا و بينا - بصیر يكسانند، آيا تفكر نمى‌‏كنيد؟!(سوره انعام بخشی از آیه 50)
و یا فرمود: ضَرَبَ اللَّهُ مَثَلًا رَجُلًا فِيهِ شُرَكَاءُ مُتَشَاكِسُونَ وَرَجُلًا سَلَمًا لِرَجُلٍ هَلْ يَسْتَوِيَانِ مَثَلًا الْحَمْدُ لِلَّهِ بَلْ أَكْثَرُهُمْ لَا يَعْلَمُونَ - خداوند مثالی زده است: مردی را كه مملوك شركائی است كه درباره او پيوسته به مشاجره مشغولند، و مردی را كه تنها تسليم يكنفر است، آيا اين دو يكسانند؟ حمد مخصوص خدا است ولی اكثر آنها نمی‏دانند.(سوره زمر آیه 29)
و در مورد گزینش امام، رهبر و الگو فرمود: أَفَمَنْ يَمْشِي مُكِبًّا عَلَى وَجْهِهِ أَهْدَى أَمَّنْ يَمْشِي سَوِيًّا عَلَى صِرَاطٍ مُسْتَقِيمٍ - آيا كسی كه به رو افتاده نگونسار حركت می‏كند به هدايت نزديكتر است، يا كسی كه راست قامت در صراط مستقيم گام برمی دارد؟!(سوره ملک آیه22)
مقایسه، حتی بین خداوند سبحان و ربّ العالمین، با إله‌های دروغین و مدعیان ربوبیّت سرپرستی و تدبیر امور وجود دارد، چنان که حضرت یوسف علیه السلام، به دو هم سلولی خود فرمود:يَا صَاحِبَيِ السِّجْنِ أَأَرْبَابٌ مُتَفَرِّقُونَ خَيْرٌ أَمِ اللَّهُ الْوَاحِدُ الْقَهَّارُ - ای دوستان زندانی من! آيا خدايان پراكنده بهترند، يا خداوند - اللهِ واحدِ قهار؟( سوره یوسف آیه 39)
نبوت برتر است یا امامت؟ مقایسه نبوت با امامت، مقایسۀ دو فرد نیست، بلکه مقایسه دو مقام، جایگاه، تکلیف و نقش می‌باشد.
نبی به کسی می‌گویند که وحی الهی به او نازل شده است و این مقام بسیار عظیمی است - رسول به کسی می‌گویند که به سوی جمعی فرستاده شده، تا وحی و شریعت را به آنان ابلاغ نماید، آنها را تعلیم دهد و بشارت و انذار نماید - اما امام به کسی می‌گویند که رهبری، پیشوایی و هدایت جامعه، بر عهدۀ او گذاشته شده است. در واقع می‌توان گفت: پیامبر مأمور به ابلاغ است، اما امام مأمور به اجرای می‌باشد.
خداوند سبحان، این دو جایگاه، نقش و تکلیف را از هم تفکیک نمود و به پیامبرش فرمود: إِنَّمَا أَنْتَ مُنْذِرٌ وَلِكُلِّ قَوْمٍ هَادٍ - در حقیقت، تو تنها بيم دهنده‏‌ای، و برای هر گروهی هدايت كننده‌ای است‌؛ یعنی پیامبران خدا، در مقام نبوت و رسالت، ابلاغ کنندۀ دین و شریعت الهی، دعوت کننده، بشارت دهنده، انذار دهنده می‌ باشند؛ اما هدایت، بر عهدۀ امام امّت می‌باشد.
بدیهی است تا پیامبر نباشد که وحی الهی به او نازل شود و او به مردم ابلاغ نماید، کسی نمی‌ تواند هدایت شود و دیگران را نیز هدایت نماید، و تا امام نباشد، کسی به مسیر هدایت، راه نمی‌یابد(ادامه دارد...)