هـــر گاه از شدت تنهــایی ، به ســـرم هـــوس

هـــر گاه از شدت تنهــایی ، به ســـرم هـــوس

اعتــــمادی دوباره میزند ، خنـــجرخیانــتی را که

در پشــتم فرو رفتــه در می آورم....میبوســمــش

انــدکی نمــــک به رویــش ، نوازشــش کــرده

دوبــاره بر ســرجایــش میگـــذارم...

از قــول من به آن لعنـــتی بگـــویید ، خیــالش

تخـــت ، مـــنِ دیــــوانه هنــوز به خنجـــرش
هم وفادارم.....!!!