من پر از نورم و شن

من پر از نورم و شن
و پر از دار و درخت
پرم از راه، از پل، از رود، از موج
پرم از سایه ی برگی در آب:

«چه درونم تنهاست»

#سهراب_سپهری
دیدگاه ها (۱)

⁨ بعضی شعرها را نمی‌خوانیم؛ زندگی‌شان می‌کنیم... این همان شع...

♥️꙰ꦿ♥️꙰ꦿ... باز امشب از خیال تو غوغاست در دلم آشوب عشق آن قد...

تک پارتی

⊹⊱او شب هنگام آمد⊰⊹‌p74دختر چندتا گل خشک‌شده رو از روی مسیر ...

اهل کاشانم روزگارم بد نیست ...

سلام توجه توجه ایران عزیزمون با هوشیاری تموم یه...

#روزگارتون‌لبریز‌‌دلخوشی🌸🤍این‌که آدم یک جهان تنهاست #بعضی_وق...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط