من پر از نورم و شن

من پر از نورم و شن
و پر از دار و درخت
پرم از راه، از پل، از رود، از موج
پرم از سایه ی برگی در آب:

«چه درونم تنهاست»

#سهراب_سپهری
دیدگاه ها (۱)

هر شب به تو با عشق و طرب می‌گذردبر من زغمت به تاب و تب می‌گذ...

سرمایه غم ز دست آسان ندهمدل برنکنم ز دوست تا جان ندهماز دوست...

نفسی داشتم و ناله و شیون کردمبی تو با مرگ عجب کشمکشی من کردم...

من پر از نورم و شنو پر از دار و درختپرم از راه، از پل، از رو...

من پر از نورم و شنو پر از دار و درختپرم از راه، از پل، از رو...

سیزده بدر مبارک

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط