انسان دارای طبیعتی است که در حین ناامیدی به چیزی امیدوار

انسان دارای طبیعتی است که در حین ناامیدی به چیزی امیدوار می‌شود.
قانون اجتماع و قید و بندهای ساختگی به دست و پایش بند شده و آدمی را گیج و کلافه می‌کند، امّا در همان حال کوچکترین روزنهٔ امید این انسان مأیوس را به چیزی غیر واقعی که برای خودش هم مفهوم خارجی ندارد امیدوار و دلخوش می‌سازد.
ای انسان‌ها بیائید این قید و بندها را پاره کنید.
قانون اجتماع غیر از قید و بند چیزی نیست.
این قانون را طبیعت برای ما نساخته، ما خودمان آن را به دست و پای خویش بسته‌ایم.

فاجعه بزرگ
ژان پل سارتر