ﺩﻳﺪﻣﺶ ﺍﻣﺎ ﭼہ ﺣﺎﺻﻞ ،ﺍﻭ ﻧﮕﺎﻫﺶ ﻣﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩ

ﺩﻳﺪﻣﺶ ﺍﻣﺎ ﭼہ ﺣﺎﺻﻞ ،ﺍﻭ ﻧﮕﺎﻫﺶ ﻣﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩ
ﺧﺎﻃﺮﺍﺕ ﻋﺸﻖ ﭘﻴﺸﻴﻦ ﺭﺍ ﺯﺧﺎﻃﺮ ﺑﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩ

ﺁنکہ ﺭﻭﺯے ﺑﺮﻕﭼﺸﻤﺶ ﺗﺎﺭﻭﭘﻮﺩﻡ ﺭﺍ ﮔﺴﺴﺖ
ﺧﺎلے ﺍﺯﻋﺸﻖ ﻭﻫﻮﺱ ﺩﺭ پیلہﺵ ﺍﻓﺴﺮﺩﻩ ﺑﻮد

ﭘﻴﺶ ﺭﻭﻳﻢ ﺑﻮﺩ ،ﺍﻣﺎ ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﺑﻴﮕﺎنہ ﺍے
ﻫﻤﭽﻮ ﮔﻠﺒﺮگے کہ ﺗﻴﭙﺎے ﺧﺰﺍﻥ ﺭﺍ ﺧﻮﺭﺩﻩ ﺑﻮﺩ

ﻏﺮﻕ ﺭﻭﻳﺎﻳﺶ ﻣﻨﻮ ﺍﻭ ﻏﺮﻕ ﺩﺭ ﺍﻓﺴﺮﺩگے
ﻫﻤﭽو ﻗﺎبے کہ عکسے ﺩﺭ ﺩﻟﺶ ﭘﮋ ﻣﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩ

ﺁنکہ ﺩﺭ ﺭﻭﻳﺎے ﻣﻦ ﺯﺍﺋﻴﺪﻩ ﺷﺪ ﺍﻳﻨﻚ ﻛﺠﺎﺳﺖ
ﺍﺯ ﻛﻨﺎﺭ ﻣﻦ ﮔﺬﺷﺖ ، ﺍﻣﺎ ﺗﻮ ﮔﻮئے ﻣﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩ
دیدگاه ها (۱)

واژه واژه این غزل را غرق مهرت میکنمدین و دنیای منی قصد سجودت...

چه دلتنگم دلم در سینه میلرزد ، نجاتم دهکجا رفتی ، کجا رفتی ،...

هم صدا و هم نفس در انتهای مسیرزیر یک چتریم اما زیر بارانی ک...

چرخ گردون با دلم به به چه بازی میکندبا من خسته عجب بنده نو...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط