یک نفر پشت دلم در می زند

یک نفر پشت دلم در می زند
عطر احساسات من پر می زند

ایستاده پشت در، در وا کنم؟
خاطرات رفته را پیدا کنم؟

نه! نگو! بغض دلم گل می کند
کی هجومش را تحمل می کند

خاطرات آن دبستان یاد باد
«یاد باد آن روزگاران یاد باد»

سال اول آب بابا داشتیم
بعد از آن تصمیم کبرا داشتیم

سال سوم درس را آموختیم
چشم در چشم معلم دوختیم

یاد دهقان فداکارش به خیر
یاد موری که میازارش به خیر

«یاد دستی که درختی می نشاند
روی خاکش جوی آبی می کشاند
بعد از آن تخم چمن را روی خاک
از برای یادگاری می فشاند »

یاد آن جشن عبادت هم به خیر
یاد آن درس به نوبت هم به خیر

فصل پاییز و درختان رنگ رنگ
می زد آن صیاد طوقی را به سنگ

بو علی سینایمان مهمان نمود
درس انشا مشکلی کاسان نمود

رای گیری می شود مبصر شدیم
در صف نان ناگهان آخر شدیم

خاطرات سال سوم یاد باد
یاد آن شمع معلم یاد باد

خاطرات سال سوم زندگیست
نه !نگو که آن معلم زنده نیست!

نه! نگو! بس کن، که بغضم باز شد
گریه‌ی ابر دلم آغاز شد

ای معلم گویمت از دل سپاس
جای پاکت در میان نور و یاس

در میان عطر رحمت زنده باش
تا ابد در قلب من پاینده باش.


♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥