قد خاموشی یک زیرگذر غمگینم

قدِ خاموشی ِ یک زیرگذر، غمگینم
مثل گنجشک که خورده به سپر غمگینم
رفتم از دست و نیاورد به دستم، دستی ..
من ازین – دست " مکرر"، چه قَدَر غمگینم
سرو ماندم که جگر- گوشه ی پاییز شوم
طلبیدند فقط سایه و بر .. غمگینم..
به چه دردی بخورد خیره ی خود- رو؟
- آتش! آب - ناخورده ام و خورده- تبر .. غمگینم..
سگی آن توست که هر روز، مرا می گیرد
چه خبر آینه جان؟- هیچ خبر! غمگینم!
سرد و گرم است زمینی که در آن می شکنم
آآآه... تقصیر ِ کسی نیست اگر غمگینم
زندگی ِ سگی و صبر ِ عظیم ِ شتری..
یک نفر آدمم و چند نفر غمگینم ...