بسم الله الرحمن الرحیم

بسم الله الرحمن الرحیم



آنی که درملکوت و باطن عالم که عبارت از معاد انسان باشد که همان بسم الله الرحمن الرحیم است و آن آخر انسان است، او سزاوار امامت است و ما مأموم او باشیم.

منی که می خواهم او پیشوای من باشد و ملکوتم شکوفا بشود، مثل طفلی که وقتی هفت سالش شد آماده مدرسه رفتن شد و قابلیت پیدا می کند تا علم بیاموزد هر کلاسی که می رود یه قابلیت پیدامی کند.

آدمی که قابلیت رفتن به ملکوت راپیدا می کند باید شرایطی داشته باشد، عاقل باشد، بالغ باشد دیوانه نباشد و سالم باشد وجنون ادواری نداشته باشد. چنین کسی که می خواهد به ملکوت برود نیاز به کسی دارند که درآن ملکوت و باطن عالم هستند مثل مدیر کاروان حج که راه را رفته و بلد است می آید و دیگران را به حج می برد. حالا که من بالغ شدم و می خواهم به ملکوت بروم نیاز به قائد و پیشوایی دارم، این پیشوا دست من را می گیرد و به ملکوت عالم وارد می کند.

استاد محمود امامی