هلا دریا چه راحت پر کند عشقت سبوها را

هلا دریا! چه راحت پر کند عشقت سبوها را

چه راحت می پذیری در خودت این خرده "جو" ها را

تو را هر کس که پیدا می کند، گم می کند خود را

تمنای تو شیرین می کند این جست و جوها را

تو آن دست پراز مهر خدا در آستین هستی

که دستانت برآورده است عمری آرزوها را

تمام گریه ها از دامنت لبخند برگشتند

مصفّا می کند حال و هوایت خلق و خو ها را

اگر بازار رمّالان شهر از سکه افتاده است،

تو بر هم می زنی قول و قرار پیشگوها را

چه نوری داده زیر سقف ایوانت نمازم را

چه شوری داده حوض صحن جمهوری وضوها را

اگر هر بار عهدم را شکستم با تو، می آیم

دلم گرم است پاسخ می دهی بی چشم و رو ها را

بگو نقاره ها را تا به سازی تازه بنوازند

که پاسخ داده حضرت بر "سلامم" "أدخلوها" را