‌ 🍂 🍃 🍂 🍃 🍂 🍃 🍂 🍃 🍂

‌ 🍂 🍃 🍂 🍃 🍂 🍃 🍂 🍃 🍂
خدا در دل همه ما سخن می گوید اما سر ما همچون یک بازار آنقدر شلوغ و پر سر و صداست که هرگز این ندای آرام و آهسته درون را نمی شنویم. آنقدر غوغا و قیل و قال بی مورد در ما هست که گوش ما نسبت به ندای دلمان که همواره ما را فرا می خواند کر است. خدا از ما دور نیست. به ما بسیار نزدیک است. تنها کار لازم برای شنیدن صدای خدا ساکت تر کردن، کم سر و صداتر کردن و آرام تر کردن ذهن است. با آرامش یافتن ذهنت، ناگهان نغمه الهی را در درونت خواهی شنید. خداست که بر چنگ دل تو می نوازد. این نغمه بسی دگرگون ساز است. یکبار که آنرا بشنوی، هرگز از یادش نمی بری. یکبار که آنرا بشنوی، زندگی ات دیگر همان زندگی گذشته نخواهد بود. به جزیی جاودان و ابدی از هستی تبدیل می شوی. تو دیگر فناپذیر نیستی.
🍂 🍃 🍂 🍃 🍂 🍃 🍂 🍃 🍂 🍃 🍂
🍂 🍃 🍂 🍃 🍂 🍃 🍂
🍂 🍂 🍃 🍂 🍃 🍂
🍂


🍃 🍂 🍃 🍂 🍃 🍂
🍂 🍃 🍂 🍃 🍂 🍃 🍂 🍃 🍂 🍃 🍂 🍃 🍂 🍃 🍂 🍃 🍂 🍃