تو جمعی داشتن شاهنامه میخوندن

تو جمعی داشتن شاهنامه میخوندن
یکی این بیت رو خوند
جهان آفرین چو جهان آفرید
سواری چو رستم نیامد پدید
پیر مردی بلند شد و گفت
آن روز که عشق سر افرازی میکرد
بر سر قله عشق یکه تازی میکرد
آن روز که عباس یل زینب بود
رستم سر کوچه خاک بازی میکرد