‌

‌
خورشید جان! خوش آمده‌ای، روشنی ببخش
از روشنای آمدنت شب شکسته است
در چارچوب‌های زمین جا نمی‌شوی
از هِیْبت‌ا‌ت غرورِ مکعّب شکسته است...
‌