بسم الله الرحمن الرحیم
بسم الله الرحمن الرحیم
قسمت دوم :
(فراز 30) بارالها! بر محمّد و آلش درود فرست، چنانکه ما را به وسیلۀ او راهنمایی کردی؛ و بر محمّد و آلش درود فرست، چنانکه ما را به سبب او، از جهالت و گمراهی رهانیدی؛ و بر محمّد و آلش درود فرست درودی که در روز قیامت و روز نیاز به تو،از ما شفاعت کند؛ یقینا تو بر هر کاری توانایی و خواستۀ من بر تو آسان است.
شرحی مختصر :
گذشته باز نمیگردد، آیندهای هولناک نیز در پیش است، چرا که ما گناهان بسیاری داریم و به نتایج و عقوبتش میرسیم؛ لذا باید از نعمت امکان استغفار و توبه و تضمین پذیرش آن از سوی پروردگار عالم، بهره ببریم تا نجات یابیم.
اشتغال فراوان به امور روزمره، سبب می گردد تا آدمی به رغم تمامی اعتقادات و باورهایش، نسبت به عملکردهای خود و نتایجش در آیندۀ دور یا نزدیک غافل بماند!
بیتردید، خلقت و هدایت، بازی، یا یک امر جانبی نمیباشد؛ خالق حکیم، این عالم و ما را بیهوده نیافریده و سرخود رها ننموده است، لذا هر حرکتی، هر کاری، هر گفتاری، هر نیّتی و حتی هر نگاه کوتاه با گوشۀ چشمی، ثبت میگردد و نتایجش به خودمان بازمی گردد؛ چنان که فرمود:
فَمَنْ يَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ خَيْرًا يَرَهُ - پس هر كس به اندازه سنگينی ذرهای كار خير انجام داده آن را میبيند.(7)
وَمَنْ يَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ شَرًّا يَرَهُ - و هر كس به اندازه ذرهای كار بد كرده آن را میبيند.(8(سوره زلزله آیه 7 و 8)
خداوند سبحان، آیندۀ پس از مرگ را به روشنی، دقیق و با ذکر جزئیات تبیین نموده، تا بندگانش از خواب غفلت بیدار شوند، عمر شریف را به بازی نگذرانند، گناهان خود را سبک نشمارند، از بدفرجامی خود بترسند، و عاقبت مطلوبی را برای خود رقم زنند.
اما، سالهایی از عمر ما گذشته است که خود شاهد خطاها و گناهانی که مرتکب شدهایم میباشیم و البته بسیاری را فراموش کردهایم، یا اصلاً توجه ارتکابش نشدهایم، و راه بازگشت به گذشته نیز وجود ندارد؛ لذا آیندهای تاریک و هولناکی در پیش داریم.
بدیهی است که نگاه به گذشتۀ پر از گناه، و هم چنین نگاه به آیندۀ قطعی و تاریک، آدمی را ناامید و افسرده میسازد و انگیزۀ هر اصلاحی را می کُشد؛ اما خداوند رحمان و رحیم، باب استغفار و توبه را به روی ما گشوده است و پذیرش آن را تضمین نموده است تا امید به اصلاح، نجات و سعادت داشته باشیم؛ چنان که پیامبر اکرم صلوت الله علیه و آله فرمودند: بابُ التّوبَةِ مَفتُوحٌ - درب توبه همیشه باز است.(الشهاب فی الحِکم و الآداب، ص 18)(ادامه دارد...)
قسمت دوم :
(فراز 30) بارالها! بر محمّد و آلش درود فرست، چنانکه ما را به وسیلۀ او راهنمایی کردی؛ و بر محمّد و آلش درود فرست، چنانکه ما را به سبب او، از جهالت و گمراهی رهانیدی؛ و بر محمّد و آلش درود فرست درودی که در روز قیامت و روز نیاز به تو،از ما شفاعت کند؛ یقینا تو بر هر کاری توانایی و خواستۀ من بر تو آسان است.
شرحی مختصر :
گذشته باز نمیگردد، آیندهای هولناک نیز در پیش است، چرا که ما گناهان بسیاری داریم و به نتایج و عقوبتش میرسیم؛ لذا باید از نعمت امکان استغفار و توبه و تضمین پذیرش آن از سوی پروردگار عالم، بهره ببریم تا نجات یابیم.
اشتغال فراوان به امور روزمره، سبب می گردد تا آدمی به رغم تمامی اعتقادات و باورهایش، نسبت به عملکردهای خود و نتایجش در آیندۀ دور یا نزدیک غافل بماند!
بیتردید، خلقت و هدایت، بازی، یا یک امر جانبی نمیباشد؛ خالق حکیم، این عالم و ما را بیهوده نیافریده و سرخود رها ننموده است، لذا هر حرکتی، هر کاری، هر گفتاری، هر نیّتی و حتی هر نگاه کوتاه با گوشۀ چشمی، ثبت میگردد و نتایجش به خودمان بازمی گردد؛ چنان که فرمود:
فَمَنْ يَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ خَيْرًا يَرَهُ - پس هر كس به اندازه سنگينی ذرهای كار خير انجام داده آن را میبيند.(7)
وَمَنْ يَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ شَرًّا يَرَهُ - و هر كس به اندازه ذرهای كار بد كرده آن را میبيند.(8(سوره زلزله آیه 7 و 8)
خداوند سبحان، آیندۀ پس از مرگ را به روشنی، دقیق و با ذکر جزئیات تبیین نموده، تا بندگانش از خواب غفلت بیدار شوند، عمر شریف را به بازی نگذرانند، گناهان خود را سبک نشمارند، از بدفرجامی خود بترسند، و عاقبت مطلوبی را برای خود رقم زنند.
اما، سالهایی از عمر ما گذشته است که خود شاهد خطاها و گناهانی که مرتکب شدهایم میباشیم و البته بسیاری را فراموش کردهایم، یا اصلاً توجه ارتکابش نشدهایم، و راه بازگشت به گذشته نیز وجود ندارد؛ لذا آیندهای تاریک و هولناکی در پیش داریم.
بدیهی است که نگاه به گذشتۀ پر از گناه، و هم چنین نگاه به آیندۀ قطعی و تاریک، آدمی را ناامید و افسرده میسازد و انگیزۀ هر اصلاحی را می کُشد؛ اما خداوند رحمان و رحیم، باب استغفار و توبه را به روی ما گشوده است و پذیرش آن را تضمین نموده است تا امید به اصلاح، نجات و سعادت داشته باشیم؛ چنان که پیامبر اکرم صلوت الله علیه و آله فرمودند: بابُ التّوبَةِ مَفتُوحٌ - درب توبه همیشه باز است.(الشهاب فی الحِکم و الآداب، ص 18)(ادامه دارد...)
- ۵۸
- ۲۷ خرداد ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط