پروانه‌وار طی شده زیبایی‌ام، ببخش

پروانه‌وار طی شده زیبایی‌ام، ببخش
آتش گرفت بال تماشایی‌ام، ببخش

با من به فکر ما شدن و عاشقی نباش
عیب از تو نیست من خودِ تنهایی‌ام، ببخش

همنام من تو قله‌نشینی در آسمان
بر عکس تو ستاره‌ی دریایی‌ام، ببخش

ای کوه صبر، ابر پر از گریه‌ام، خودت 
بغض مرا بگیر و شکیبایی‌ام، ببخش

ما داستان ماه‌ و پلنگیم، حیف شد
چیزی نمانده از شب‌ رؤیایی‌ام، ببخش

مردم مرا به لطف تو دیوانه خوانده‌اند
ای عشق ای بهانه‌ی رسوایی‌ام، ببخش

این سینه آه، جز گل حسرت نمی‌دهد
زحمت نکش برای شکوفایی‌ام، ببخش