ارسلان:دیانا منو ببخش

ارسلان:دیانا منو ببخش
دیانا:ولم کن نگه دار میخوام پیاده شم
ارسلان:نمیزارم
دیانا:در رو باز کردم و خودم رو به در نزدیک کردم و گفتم نگه میداری یا خودمو بندازم پایین
ارسلان:اوکی باشه فقط در رو ببند
دیانا:نگه دار
ارسلان:نگه داشتم دیانا رف حالم بد بود شب شده بود تو ماشین کنار یه کافه وایساده بودم به نیکا زنگ زدم
نیکا:سلام خوبی
ارسلان:آره دیانا خوبه
نیکا:نه اصلا از وقتی اومده سر گیچه داره و گریه میکنه لب به غذا هم نمیزنه الان هم به زور خوابید
ارسلان:واقعا نمیخواستم اینجوری بشه
نیکا:مهم نیس ارسلان
ارسلان:بله
نیکا:دیا واقعا حالش بده فقط هم تو میتونی خوبش کنی
ارسلان:نمیتونم
نیکا:ببین من باید برم
ارسلان:خدافظ
نیکا:خدافظ
(سه روز بعد )
ارسلان:از وقتی دیانا نبود حالم بد بود صدای خندش نمیومد کسی نبود که بهم انرژی بده
تو این فکرا بودم که .....

پایان


لایکا به ده برسه پارت بعدی رو میزارم