ترسم که بمیرم ولی دلدار نیاید

ترسم که بمیرم ولی دلدار نیاید
در خاک رود پیکرم و یار نیاید

روزی که بگیرند همه دامن او را
از دست من غمزده هیچ کار نیاید

بسیار چشیدم ز غمش خون جگر را
حیف است که آن عشق شرر بار نیاید

در حسرت او عمر گران طی شد و آخر
راضی نشد و گل به بر خار نیاید

نرخ یه نگاه بر رخ او جان دهم اما
من مشتری و او سر بازار نیاید