خدایا احساس می کنم زود عادت می کنم و گاهی به اشتباه اسم آ

خدایا احساس می کنم زود عادت می کنم و گاهی به اشتباه اسم آن را دوست داشتن می گذارم
خدایا!می ترسم از اینکه به گناه کاری که نفسم آنرا صحیح می خواند و دلم از آن می ترسد و عقلم به آن شک دارد ، در آتش بی مهریت بسوزم
خداوندا!می دانم تمام لحظاتم با توست ، می دانم تنها تویی که مرا فراموش نمی کنی ، می دانم که اگر بارها فراموشت کنم ، ناراحتت کنم ، برنجانمت باز می گویی :"برگرد"... می دانم همه ی اینها را می دانم
ولی نمی دانم چه کنم ، نفسم مرا به سویی می کشاند و عقلم حرفی دیگر می زند و دلم در این میان مانده....
خدایا ! تو بگو چه کنم ، تو نشانم بده راهی که بهترین است
خدایا! می دانم تو همیشه با منی ، ولی تنهایم مگذار ، یا شاید بهتر باشد بگویم نگذار تنهایت بگذارم ...
خداوندا ! من از تنهایی و برگ ریزان پاییز ، من از سردی سرمای زمستان ، من از تنهایی و دنیای بی تو می ترسم
خداوندا ! من از دوستان بی مقدار ، من از همرهان بی احساس ، من از نارفیقی های این دنیا می ترسم
خداوندا ! من از احساس بیهوده بودن ، من از چون حباب آب بودن ، من از ماندن چون مرداب میترسم
خداوندا ! من از مرگ محبت ، من از اعدام احساس به دست دوستان دور یا نزدیک می ترسم
خدایا....
من از ماندن ، من از رفتن ، من از خود نیز می ترسم....
پناهم ده خدایا....